Art. 7:466 BW

De klacht van een vader tegen zijn huisarts wegens onvoldoende informatie, medische zorg zonder toestemming en geblokkeerde dossiervoorziening is ongegrond. De huisarts handelde conform de KNMG-richtlijn, omdat de behandelingen niet-ingrijpend waren en de kinderen tijdelijk verborgen waren vanwege huiselijk geweld. Digitale toegang was beperkt door het systeem, maar alternatieve inzage via telefoon of afschrift werd geboden. De huisarts heeft adequaat gereageerd op de klacht.

Een arts behandelde een bewusteloze patiënte na een suïcidepoging ondanks een achtergelaten schriftelijk behandelverbod. De klacht werd ingediend door een vertegenwoordiger van de overleden patiënte, die vond dat de arts de wilsverklaring had moeten respecteren. Het tuchtcollege oordeelde dat de arts niet verwijtbaar heeft gehandeld omdat de geldigheid van het verbod onduidelijk was en de behandeling al in gang was gezet, waardoor de klacht ongegrond wordt verklaard.

Een internist-intensivist wordt verweten dat zij een patiënte heeft behandeld na een suïcidepoging, ondanks een schriftelijk behandelverbod dat de patiënte had achtergelaten. Het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg oordeelt dat de arts niet verwijtbaar heeft gehandeld omdat de behandeling al was ingezet en de wilsverklaring niet eenduidig was te duiden in de acute situatie. De klacht wordt daarom kennelijk ongegrond verklaard.

Een psychiater wordt geklaagd omdat hij een patiënte heeft behandeld ondanks een schriftelijk behandelverbod dat de patiënte na een suïcidepoging had achtergelaten. Het college oordeelt dat de psychiater niet verwijtbaar heeft gehandeld, omdat de geldigheid van het behandelverbod onduidelijk was en de behandeling al in gang was gezet in de ambulance. De klacht wordt daarom kennelijk ongegrond verklaard.

Een arts op de SEH behandelde een bewusteloze patiënte na een suïcidepoging, ondanks dat de patiënte een schriftelijk behandelverbod had achtergelaten. De klacht was dat de arts dit verbod had genegeerd en niet had genoteerd in het dossier. Het tuchtcollege oordeelde dat de arts in de spoedeisende situatie niet verwijtbaar heeft gehandeld omdat het behandelverbod op dat moment niet bekend was en de behandeling al door het ambulancepersoneel was gestart.

De kinderrechter wijst het verzoek van de jeugdbeschermingsinstelling af om vervangende toestemming te verkrijgen voor een hulpverleningstraject bij een minderjarige, omdat het traject geen medische behandeling is in de wettelijke zin. De moeder moet nog steeds toestemming geven, maar de kinderrechter benadrukt dat er dringend duidelijkheid moet komen over de vadersituatie.

Een chronisch psychotisch patiënt die niet wilsbekwaam is, heeft recht op verplichte zorg via een zorgmachtiging als alternatief voor vrijwillige behandeling. De rechtbank beslist dat een zorgaanbieder een verzoek moet doen tot mentorschap als de patiënt geen redelijke waardering van zijn belangen kan geven. Zonder dit verzoek is een rechterlijke machtiging noodzakelijk om beperkingen en zorg te verlenen.

De rechtbank benoemt een bijzondere curator voor een meervoudig gehandicapte minderjarige omdat de ouders niet in staat zijn tot gezamenlijke besluitvorming over zorg en opvoeding. De zorginstelling is belanghebbende en mag niet zelf eindbeslissingen nemen. De curator onderzoekt de zorgregeling en adviseert het kind in het belang.

Een oogarts voerde een YAG-laserbehandeling uit bij een patiënt met glaucoomverdaging zonder expliciete toestemming en zette de behandeling voort ondanks hevige pijnklachten van de patiënt. Het tuchtcollege oordeelde dat de arts tekort is geschoten in de informatieplicht en de zorgvuldigheid tijdens de behandeling. De klacht is gegrond verklaard en de arts krijgt een waarschuwing.

Een vader klaagt dat zijn dochter door de huisarts onvoldoende is geïnformeerd over medische ontwikkelingen, terwijl de moeder wel alle informatie kreeg. Het college stelt vast dat de dochter slechts één keer is gezien voor een lichte verwonding en dat de arts mocht aannemen dat de moeder de vader zou informeren. De klacht wordt daarom verklaard kennelijk ongegrond.

Een vader klaagt bij het tuchtcollege dat een gezondheidszorgpsycholoog zijn 15-jarige zoon heeft behandeld zonder zijn toestemming te vragen, ondanks dat de ouders samen het gezag uitoefenen. De psycholoog had vertrouwd op een mededeling van de moeder en een verwijsbrief, maar negeerde signalen van een problematische scheiding. Het college oordeelde dat de psycholoog had moeten navragen of de vader toestemde en legde een berisping op voor het tweede klachtonderdeel, terwijl het eerste klachtonderdeel over de bejegening ongegrond werd verklaard.

De rechtbank stelt dat een zorginstelling het slikprotocol mag blijven toepassen, mits zij kan bewijzen dat het onder medische verantwoordelijkheid is ontstaan. Totdat dit bewijs is geleverd, wordt de zaak uitgesteld. De eis om zelfstandige medische beslissingen te verbieden wordt afgewezen wegens gebrek aan duidelijkheid.