Art. 7:629a BW

Een ziek werkneemster heeft recht op loonbetaling tijdens ziekte, zelfs als er sprake is van vermeende onjuiste werktijdenregistratie. Een ontslag op staande voet is niet bewezen; een later bericht dat haar terugkeer opdringt, geldt als intrekking. De werkgever moet het wettelijk minimumloon betalen, inclusief vakantiebijslag en wettelijke verhoging, en de loonspecificaties verstrekken. Wedertewerkstelling wordt afgewezen omdat de werknemer nog ziek is.

De werknemer heeft zonder deugdelijke grond geweigerd mee te werken aan een door de werkgever en bedrijfsarts voorgesteld re-integratieplan, waaronder mediation. Ondanks dat hij geen medische beperkingen had om aan een gesprek deel te nemen, weigerde hij fysiek of online te participeren. Daardoor was de loonstop terecht en werd de vordering tot betaling van loon afgewezen.

De arbeidsovereenkomst wordt ontbonden wegens ernstig verwijtbaar handelen door de werknemer, die onvoldoende meewerkte aan zijn re-integratie zonder medische onderbouwing. De werkgever heeft voldoende actie ondernomen, waardoor het opzegverbod niet van toepassing is. De werknemer krijgt wel recht op transitievergoeding wegens billijkheid.

De kantonrechter oordeelt dat een loonstop voor een arbeidsongeschikte werknemer terecht is toen zij herhaaldelijk een rumoerige bingoavond bezocht, ondanks haar medische beperkingen tegen geluidsbelasting en sociale omgevingen. De wettelijke verhoging voor het vertrager loon van april 2026 wordt toegewezen.

De werknemer kan geen ontbinding van de arbeidsovereenkomst of billijke vergoeding krijgen omdat de overeenkomst al van rechtswege is geëindigd. Wel wordt de werkgever veroordeeld tot betaling van achterstallig loon, vakantiebijslag, verlofuren, transitievergoeding, wettelijke verhoging en rente, en tot levering van gecorrigeerde loonstroken en een jaaropgave. Het tegenverzoek van de werkgever wordt afgewezen.

De kantonrechter oordeelde dat de loonopschorting van een zieke werknemer onterecht was toegepast, omdat de werkgever de gronden niet adequaat had gemeld en geen formele afspraak had gecommuniceerd. De werknemer had voldoende meegewerkt aan haar re-integratie en was medisch niet in staat om fysiek te reizen. De loonvordering, wettelijke verhoging, incassokosten en proceskosten werden toegewezen.

De werknemer heeft geen recht op volledig loon tijdens zijn ziekte omdat hij zijn re-integratieverplichtingen niet nakomt. De loonstop was terecht, en de vordering wordt afgewezen. De werknemer wordt veroordeeld in de proceskosten vanwege onredelijk gebruik van het procesrecht.

De kantonrechter stelt dat de arbeidsovereenkomst tussen werknemer en werkgever nog steeds bestaat, omdat de aanzegplicht niet is nagekomen. De werkgever heeft ernstig verwijtbaar gehandeld, waardoor de werknemer recht heeft op transitievergoeding, billijke vergoeding en loonbetaling tijdens ziekte. De arbeidsovereenkomst wordt ontbonden met ingang van 15 mei 2026.

Een uitzendkracht die zich ziek meldde en daarna werd ontslagen wegens werkweigering, krijgt geen loon of billijke vergoeding, maar wel een transitievergoeding, omdat de werkgever niet kon aantonen dat zij arbeidsgeschikt was. Het ontslag houdt geen stand.

Een werknemer die ziek is geworden na een bedrijfsongeval en later een conflict met collega’s meldt, heeft geen recht op loondoorbetaling zonder een deskundigenverklaring van een UWV-deskundige, ook al wordt de ziekte niet expliciet betwist. Het hof wijst het verzoek af omdat de werknemer niet voldoet aan het vereiste van artikel 7:629a lid 1 BW.

Een ziek werkneemster die in het buitenland verblijft, heeft geen recht op loon als zij niet voldoet aan het verzuimprotocol en geen actieve inspanningen levert voor herstel en re-integratie. De loonstop is gerechtvaardigd omdat de werknemer geen toereikende medische behandeling heeft ontvangen, geen onderzoeken heeft laten uitvoeren en onvoldoende communiceerde. Het deskundigenoordeel bevestigt dat haar re-integratie-inspanningen onvoldoende waren.

De werknemer werd door de werkgever gevraagd laswerkzaamheden te verrichten tijdens zijn re-integratie, wat hij weigerde. Ondanks dat hij geen deskundigenverklaring overlegde, werd een deel van zijn vordering toegewezen: 13,27 uur vakantie-uren en een bonus van €250. Alle andere eisen werden afgewezen vanwege gebrek aan bewijs of juridische gronden.