Mag mijn bedrijfsarts mijn diagnose aan mijn werkgever delen?

Het uitgangspunt is dat je diagnose niet aan je werkgever wordt verteld. De bedrijfsarts heeft een medisch beroepsgeheim op grond van Art. 7:457 BW en mag zonder jouw toestemming geen inlichtingen over jou verstrekken. Dit beroepsgeheim heeft een grondwettelijke status, zoals Kernregel 5 van de KNMG-gedragscode benadrukt: de vertrouwensrelatie tussen patiënt en arts is een fundament dat de samenleving heeft gekozen te beschermen.

Wat hij wél aan je werkgever mag doorgeven beperkt zich tot wat strikt noodzakelijk is voor een goede re-integratie en het bepalen van het recht op loondoorbetaling, zoals de KNMG-richtlijn over gegevensuitwisseling uitlegt:

• Je functionele beperkingen en mogelijkheden
• Eventuele aanpassingen of voorzieningen
• De verwachte duur van het verzuim

Diagnose, behandeling, medicatie en privé-context vallen volledig onder het beroepsgeheim, zo bevestigt de richtlijn over omvang en duur van het beroepsgeheim . Wil de bedrijfsarts iets meer delen dan strikt noodzakelijk, dan moet hij jouw expliciete en gerichte toestemming hebben. De richtlijn waarschuwt zelf dat hij hier terughoudend mee moet omgaan, omdat je je door de gezagsverhouding gedwongen kunt voelen akkoord te gaan.

Een diagnose benoemt de medische oorzaak: "migraine", "depressie", "rugklachten met een hernia op niveau L5-S1", "longontsteking". Het is de bevinding van de arts over wat er medisch met je aan de hand is.

Functionele beperkingen beschrijven daarentegen wat je door je gezondheid op het werk niet of beperkt kunt, zonder de oorzaak te benoemen. Voorbeelden:

• "Niet langer dan twee uur aaneengesloten achter een beeldscherm"
• "Geen lasten boven vijf kilo tillen"
• "Geen avond- of nachtdiensten"
• "Werk waarin concentratie belangrijk is, beperkt mogelijk"

Het verschil is wezenlijk: een werkgever heeft de functionele vertaling nodig om passend werk te kunnen aanbieden, maar hoeft niet te weten waarom je die beperkingen hebt. Dat onderscheid is de hele basis onder het Nederlandse stelsel van bedrijfs- geneeskundige geheimhouding.

In de probleemanalyse en het advies aan de werkgever schrijft de bedrijfsarts dus alleen in functionele termen. Bij navraag van de werkgever ("maar wat heeft hij dan?") is het juiste antwoord van de bedrijfsarts: "dat kan ik niet delen, wel kan ik aangeven welke taken op dit moment niet passen en wanneer we verwachten dat dit verandert."

Het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg houdt bedrijfsartsen streng aan het strikt-noodzakelijk-criterium. Doorbreking van het beroepsgeheim zonder grond is tuchtrechtelijk verwijtbaar. Drie terugkerende patronen in de jurisprudentie:

Te veel in het rapport aan de werkgever. Wanneer een bedrijfsarts in zijn advies aan de werkgever medische oorzaken benoemt waar dat niet strikt noodzakelijk is, oordeelt het tuchtcollege geregeld dat de zorgvuldigheid niet in acht is genomen. Dat de informatie misschien "behulpzaam" leek voor de werkgever is geen rechtvaardiging.

Toestemming-onder-druk. Een bedrijfsarts die wel toestemming heeft gevraagd maar in een setting waarin de werknemer zich niet kon onttrekken, krijgt eveneens problemen. De KNMG-richtlijn wijst hier expliciet op: toestemming moet vrij en geïnformeerd zijn, en de gezagsverhouding maakt dat moeilijk.

Dossier ontoegankelijk maken. Als de werknemer later het dossier opvraagt en daaruit blijkt dat er meer naar de werkgever is gegaan dan strikt noodzakelijk, is dat een terugkerende klachtgrond. Zorgvuldige dossiervoering is in lijn met Kernregel 9 van de KNMG-gedragscode verplicht; ontbrekende of slecht onderbouwde dossiervoering versterkt een klacht in de meeste gevallen.

Wat het tuchtcollege uiteindelijk kan opleggen is een maatregel: waarschuwing, berisping, geldboete, voorwaardelijke schorsing, of doorhaling uit het BIG-register. Geen schadevergoeding; daarvoor is een civiele weg nodig.

Drie routes die je naast elkaar kunt benutten:

1. Vraag eerst je dossier op. Een AVG-inzageverzoek (artikel 15 AVG en artikel 7:456 BW) geeft je inzicht in wat de bedrijfsarts daadwerkelijk heeft genoteerd en wat hij aan je werkgever heeft doorgegeven, inclusief logging. Zonder dat inzicht weet je niet welk gesprek je hebt. Zie de wegwijzer over je dossier opvragen voor een verbatim voorbeeldbrief.

2. Interne klacht bij de arbodienst. Iedere arbodienst is op grond van de Wkkgz verplicht een klachtenregeling te hebben en bij klachten over een bedrijfsarts een onafhankelijke klachtenfunctionaris in te schakelen. Dien je klacht schriftelijk in, vermeld dat het over privacy-schending gaat, en stuur eventueel relevante delen uit je opgevraagde dossier mee. Zie de wegwijzer klacht bedrijfsarts.

3. Tuchtklacht bij het Regionaal Tuchtcollege. De tuchtklacht is gericht op de arts persoonlijk en op het beroepsmatig handelen. Bij gegrondheid kan een maatregel worden opgelegd die in het BIG-register zichtbaar wordt. Geen schadevergoeding, wel een uitspraak met precedent-waarde. Voor een onderbouwde klacht heb je een dossier (zie route 1) en een duidelijke koppeling met de KNMG-norm nodig.

Optioneel: Autoriteit Persoonsgegevens. Voor een klacht specifiek over hoe gegevens zijn verwerkt (niet over het medisch handelen) kun je terecht bij de AP. De AP onderneemt vooral bij structurele tekortkomingen actie maar registreert elk signaal.