Het wordt vaak lang van tevoren beslist: door wat je zei over wat je niet kunt
In de drie verloren zaken die we lazen over iets doen tijdens ziekte, woog vooral het verschil met wat iemand zelf had gezegd dat hij niet kon. In de eerstejaarsevaluatie van een monteur stond dat hij "door beperkingen geen auto rijden" kon, en per WhatsApp schreef hij "Helaas kan ik dat niet"; op de zitting zei hij dat hij wel in een automaat kon rijden, en volgens de werkgever was 80% van de bedrijfsauto's automaat. De rechter: dat had hij moeten zeggen. Het ontslag bleef staan en hij moest zijn werkgever ook nog een maandloon betalen.
Dat botst niet met "vertel wat nodig is, niet meer": je diagnose en je privéleven blijven bij jou, maar wat je wel kunt hoort bij wat nodig is, en daar volledig over zijn beschermt je. Je kunt daarom bij de bedrijfsarts beschrijven wat lukt, wat niet en wat het je kost, en een reis of activiteit vooraf met hem afstemmen en per mail bevestigen. Staat er iets onjuists in een verslag, dan kun je dat nu laten corrigeren, voordat het later tegen je wordt gelegd.
Rb. Midden-Nederland 2022:2960: "geen auto rijden", wel een automaat: ontslag bleef staan ↗Rb. Limburg 2023:128: "0% inzetbaar" en karren duwen ↗Rb. Noord-Holland 2025:4696: de bedrijfsarts adviseerde geen werk, festival geen dringende reden ↗ Zo laat je een verslag van de bedrijfsarts corrigerenLaat Hannah met je opschrijven wat je wel en niet kunt, in woorden die later niet tegen je werken.