Vertel het Hannah Wie is Hannah? "Mijn teamleider vraagt steeds wat ik precies heb."
Je teamleider wil weten wat je hebt, of je bent bang dat de bedrijfsarts het niet aan je ziet? Vertel Hannah wat er speelt. Samen houd je je diagnose bij de bedrijfsarts, zet je op papier wat je merkt en vraag je een aanpassing die werkt.
Hoi, ik ben Hannah. Wat je hebt, mag bij de bedrijfsarts blijven. Vertel me eerst wat je teamleider vroeg.de AI van Rechtswijs
wat mag mijn teamleider weten?
Je werkgever mag niet vragen wat je hebt of waardoor het komt, en de bedrijfsarts geeft je diagnose, je behandeling en de medische oorzaak niet door. Wel schrijft hij in zijn advies of je werk meespeelt, zoals werkdruk, de verhoudingen of een conflict op het werk. Meer uitleg over de oorzaak alleen met jouw toestemming.
Grote kans dat je het wilt uitleggen, zodat ze je geloven. Begrijpelijk. Wat beter werkt: vriendelijk meewerken, en het medische bij de bedrijfsarts laten.
teamleider
Hoe gaat het? Wat heb je nu precies?
Ik wil graag meewerken. De medische kant bespreek ik met de bedrijfsarts. Wat heb je voor de planning nodig?
Komt het echt door het werk?
Of het met mijn werk te maken heeft, bespreek ik met de bedrijfsarts.
De zinnen voor de rest van het gesprek staan op de pagina over wat je werkgever mag vragen.
je vertelde het zelf?
Vertel je het je leidinggevende toch zelf, dan mag hij het volgens de Autoriteit Persoonsgegevens nog steeds niet vastleggen of delen. Hij mag wel vastleggen of je ziekte samenhangt met een arbeidsongeval.
weet je werkgever het al?
Dan blijft de regel voor de bedrijfsarts dezelfde: hij geeft de gevolgen voor je werk door, en meer alleen met jouw toestemming. Dat je werkgever iets weet, maakt hem geen doorgeefluik.
je bent hier waarschijnlijk omdat...
Deze pagina gaat over wat er op papier komt: het advies van de bedrijfsarts, de brief van je behandelaar en je eigen verzoek; hoe je met je klachten leeft, weten lotgenoten beter.
Je zoekt op PTSS, depressie, autisme of ADHD en werk, maar je bent hier waarschijnlijk omdat iemand op je werk meer wil weten dan jij kwijt wilt, of juist niet ziet wat je hebt, en je merkt dat je baan of je inkomen gaat schuiven. De uitleg over je klachten is dan het minste. Wat je positie bepaalt, is wat er op papier komt: het advies van de bedrijfsarts, de brief van je behandelaar, je eigen verzoek. Kies waar je staat:
Je hoeft dit niet in één keer te lezen. Begin bij wat nu speelt; de rest staat er morgen ook nog.
gelooft de bedrijfsarts me?
Volgens zijn richtlijn maakt de bedrijfsarts (vaak de arbo-arts genoemd) binnen ongeveer twee weken een eerste inschatting en ziet hij je de eerste drie maanden gemiddeld eens per drie weken; bij depressie of een angststoornis noemt de richtlijn samenwerking met je behandelaar "noodzakelijk".
Meer over die richtlijn staat op de pagina over de bedrijfsarts en burn-out. Hier wat er voor psychische klachten bij komt.
Informatie uitwisselen met je behandelaar mag alleen met jouw gerichte toestemming.
"goh dat kon ik niet aan je gezicht aflezen"
brief van je behandelaar
wat ik nu wel kan, en wat (nog) niet
Psychische klachten zie je vaak niet. Daarom helpt een korte brief van je psycholoog, psychiater of huisarts over wat je nu wel en niet kunt.
berisping
Bij een vrouw bij wie de bedrijfsarts alleen "spanningsklachten" zag, schreef de huisarts uit zichzelf een tweede brief over slecht slapen, somberheid, herbelevingen en PTSS-klachten; volgens het Centraal Tuchtcollege had de bedrijfsarts daarna opnieuw moeten afwegen wat ze kon, en hij kreeg onder meer daarom een berisping.
Het eerste "geen ziekte" was niet verwijtbaar. De brief daarna negeren wel.
zie je tegen een afspraak op?
Blijf dan niet stil weg. Mis je een spreekuur na een schriftelijke oproep, dan kan je werkgever je loon opschorten (niet stopzetten). Dat beslist je werkgever, niet de bedrijfsarts, en hij moet het je onverwijld laten weten. Wat het verschil is, staat op de pagina over loonstop en loonopschorting.
wat vertel ik, en aan wie?
Je leidinggevende en collega's hoeven geen details over je trauma te horen; de bedrijfsarts moet vooral weten wat je klachten met je werk doen, en concreet werkt beter dan groot.
praten is zilver, zwijgen is goud
"het gaat niet"
"bij geschreeuw op de groep raak ik in paniek"
"ik kan nooit meer werken"
"na een nachtdienst slaap ik twee nachten niet"
Een concrete zin zegt meer dan "het gaat niet", en "ik kan nooit meer werken" komt terug in een verslag. Klein praten uit gewoonte werkt net zo goed tegen je.
Je mag een gesprek opnemen waaraan je zelf deelneemt; het vooraf zeggen is netter, niet verplicht. Dezelfde dag kun je mailen hoe je het hebt begrepen: "Zo heb ik het begrepen, klopt dat?"
"maar niet iedereen houdt zich daaraan"
kan ik een aanpassing vragen?
Ja, en je diagnose is daar volgens het College voor de Rechten van de Mens niet voor nodig (een oordeel dat niet bindend is); maar volgens het College en de kantonrechter begint de plicht van je werkgever pas als jij aangeeft dat je door een langdurige aandoening een beperking hebt, en welke aanpassing je concreet vraagt.
Een depressie, PTSS, angststoornis, autisme of ADHD kan vallen onder de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz), als je er langdurig door wordt belemmerd, ook in je werk; volgens het College voor de Rechten van de Mens is een formele diagnose daar niet voor nodig (niet bindend, zie hieronder). Je werkgever moet dan naar gelang de behoefte een aanpassing doen die werkt, zoals een andere groep, vaste diensten zonder nachten of een prikkelarme plek, tenzij dat voor hem onevenredig belastend is (art. 2).
gezegd of geschreven
alleen gezegd
"Kun je wat rustiger tegen me praten? Ik merk dat het me veel doet."
niet vast te stellen
Een man met psychische klachten na traumatische ervaringen vroeg volgens hem om rustiger te communiceren, maar zijn leidinggevende herinnerde zich dat gesprek niet, en het College kon niet vaststellen dat hij het had gevraagd (niet bindend).
aan: je leidinggevende of HR voorbeeld
Verzoek om een aanpassing
Beste [naam],
Door een langdurige aandoening, waarvan de bedrijfsarts op de hoogte is, merk ik dat ik bij geschreeuw op de groep in paniek raak.
Ik vraag daarom om voorlopig op een andere groep te werken.
De bedrijfsarts noemt deze aanpassing ook in zijn advies van [datum].
Kunt u mij laten weten of dat kan, en zo niet, waarom niet?
Met vriendelijke groet, [naam]
verloren
Een vrouw met ADHD verloor haar zaak omdat ze volgens de rechter niet onderbouwde dat ze door haar ADHD thuis moest werken (de verklaring van haar huisarts zei niets over haar ADHD-klachten), en mede omdat ze haar behoefte aan een aanpassing nooit kenbaar had gemaakt; een stilteruimte die er was, gebruikte ze niet.
Een brief van je behandelaar helpt als hij uitlegt waarom je die ene aanpassing nodig hebt.
eerlijk is eerlijk
Een oordeel van het College is niet bindend: een rechter oordeelt zelf, en kan anders uitkomen (Hof Arnhem-Leeuwarden 2025:363). Het College is gratis, doet er ongeveer 15 maanden over (bij ontslag kan het met spoed), en stopt de termijn van twee maanden voor de kantonrechter niet (art. 7:686a lid 4 BW).
Draag je feiten aan die doen vermoeden dat je werkgever een aanpassing naliet, dan moet hij bewijzen dat hij zich aan de wet hield (art. 10 lid 2).
autisme of ADHD op je werk
Bij autisme of ADHD gaat het conflict vaak niet over ziek zijn, maar over communicatie, planning of "leiding accepteren"; je kunt vragen wat je nodig hebt zonder je diagnose te noemen, als je zegt dat het uit een langdurige aandoening komt.
Gaat het om een contract dat niet wordt verlengd? Wat dan geldt, staat op de pagina over chronisch ziek en werk. Lees wat er geldt bij een tijdelijk contract →
de NVA zegt
Je kunt vertellen wat je nodig hebt zonder autisme te noemen. Als aanpassingen noemt de NVA onder meer:
het College zegt erbij
Dat klopt, maar volgens het College (niet bindend) moet je wel zeggen dat het uit een langdurige aandoening komt (zie hierboven). Je diagnose noemen hoeft niet; de beperking en de aanpassing wel.
geen discriminatie
Toen een leidinggevende met autisme uit zijn functie werd gehaald, vond het College dat geen discriminatie; dat hij een deel van zijn leidinggevende taken zou overdragen, was volgens het College geen geschikte aanpassing, omdat hij dan niet zelf alle wezenlijke taken van zijn functie zou doen (niet bindend).
De wet haalt de kerntaken van je functie niet weg. Vraag een aanpassing waarmee jij die taken kunt doen.
ernstig verwijtbaar
Een zieke werkneemster met autisme en ADHD vroeg om een externe begeleider met kennis van autisme; daar kwam geen reactie op. Het hof vond dat de werkgever in begeleiding tekort was geschoten en de verstoorde verhouding zelf had veroorzaakt: ernstig verwijtbaar. Het contract eindigde wel, omdat doorgaan vooral nieuwe spanning voor haar zou geven, maar met een transitievergoeding en een billijke vergoeding van samen €280.000 bruto. De kantonrechter had het ontslag eerst afgewezen; het hof besliste in hoger beroep anders.
Wat ze vroeg en wat de werkgever liet liggen, stond op papier. Dat woog zwaar.
Je kunt vóór een functioneringsgesprek naar het spreekuur van de bedrijfsarts gaan, ook als je gewoon werkt, en vragen of hij de aanpassingen in een advies zet. Wat je werkgever van zo'n bezoek hoort, staat op de pagina over de verplichtingen van de bedrijfsarts.
hoe snel moet ik terug?
Volgens de richtlijn bouw je in drie fasen zelf weer grip op; er staat geen schema van uren per week in, en de tijdlijn die de richtlijn noemt, is een signaal om te zien of het herstel vastloopt.
vast urenschema
staat niet in de richtlijn
Terugkeer kan ook eerst ergens anders: een vrouw na een depressie stelde zelf voor drie ochtenden per week buiten haar eigen organisatie te re-integreren, en haar bedrijfsarts stond daarvoor open. Na haar eerste depressie was ze volgens haar eigen woorden "vooral te snel" weer doorgegaan. ervaring, geen bron
Na een incident op het werk kun je de bedrijfsarts vragen of "niet terug op dezelfde groep" in zijn advies kan.
ligt er iets om te tekenen?
Tekenen kan intussen wachten tot je eigen jurist meekeek: een zorgmedewerker met PTSS sprak vier bedrijfsartsen, en één "drong steeds aan om een vaststellingsovereenkomst te ondertekenen". ervaring, geen bron
Een bedrijfsarts is niet je adviseur over tekenen.
Wat je eerst nakijkt, staat op de pagina over de vaststellingsovereenkomst bij ziekte.
psychische klachten en de WIA
UWV kijkt na twee jaar wat je nog kunt verdienen, en de wet eist dat je beperkingen een "rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen" gevolg van ziekte zijn (art. 4 en 5 WIA).
Bij klachten die je niet ziet, rust dat op het gesprek met de verzekeringsarts en op wat je behandelaars toen schreven, soms op een onderzoek door een psychiater dat UWV laat doen.
uit de tijd zelf
van later
weegt vaak niet
alsnog 100%
Een vrouw die volgens haar nog geen PTSS-diagnose had omdat ze "lang op de wachtlijst" stond, kreeg vanaf mei 2012 geen WIA; in 2015 stelde een psychiater die de Centrale Raad van Beroep had benoemd PTSS vast, en in september 2016 kreeg ze alsnog een WGA-uitkering naar 100% vanaf mei 2012.
Het lukte, met een rapport over de datum zelf. Het kostte wel ruim vier jaar procederen.
verloren
Een man met depressieve klachten wiens WIA bij een herbeoordeling omlaag ging, bracht in hoger beroep brieven van zijn psychiater en huisarts uit 2015 en 2016; die gingen volgens de Raad onder meer niet over de datum die telde, en hij verloor.
Een brief van later over vandaag weegt vaak niet. Een brief uit de tijd zelf wel.
Je staat dus het sterkst met brieven uit de tijd zelf, in je eigen dossier en in je re-integratieverslag, en met een belastbaarheid van de bedrijfsarts die je tijdens de twee jaar al laat verbeteren.
Wijst UWV je af, dan staat op de pagina over bezwaar maken tegen UWV hoe je dat doet.
komt het door mijn werk?
Je loon tijdens ziekte hangt niet af van de oorzaak (alleen bij opzet, of bij een gebrek waarover je bij een aanstellingskeuring valse informatie gaf, vervalt het), en het opzegverbod kijkt alleen of je ziek bent.
Na een aanval op het werk of jaren van zware incidenten wil je dat het erkend wordt. Dat is begrijpelijk, en vastleggen helpt. Je loon hoeft daar alleen niet op te wachten.
70% van je loon, tot een wettelijk maximum; in het eerste jaar minstens het minimumloon (voor je uren).
Door je werk of niet: hetzelfde. Reken je loon bij ziekte na →
Of je werkgever moet betalen voor de schade, is een aparte vraag die vaak jaren duurt: een zorgmedewerker die in 2017 door een cliënt werd geduwd, schakelde haar rechtsbijstandsverzekering in; de zaak liep van 2018 tot 2024 en ze kreeg "een deel" vergoed. ervaring, geen bron
bewaren
Een zorgmedewerker in de thuiszorg kreeg op een melding pas reactie na een mail aan de arbodeskundige, een maand later. ervaring, geen bron
herken je dit?
In alle vier werkt het best wat op papier staat: een brief van je behandelaar, een advies van de bedrijfsarts, je eigen verzoek.
Begeleider in de gehandicaptenzorg, 28 uur, aangevallen door een cliënt, PTSS, in EMDR bij een GZ-psycholoog, drie weken ziekgemeld.
De teamleider belt om de paar dagen en vraagt wat ze precies heeft en of het "echt door het werk komt". Ze wil terug, maar niet op dezelfde groep en eerst zonder nachten, en is bang als onbetrouwbaar te worden gezien.
wat echt helpt
waar je misschien nog niet aan dacht
Ook als ze het zelf vertelt, mag haar werkgever de diagnose niet vastleggen of delen (Autoriteit Persoonsgegevens). En de bedrijfsarts geeft haar werkgever alleen de gevolgen voor haar werk door; meer alleen met haar toestemming (NVAB Leidraad bedrijfsarts en privacy).
Iemand met somberheid, slecht slapen en herbelevingen, die na een kort consult leest dat de oplossing "bij haarzelf" ligt.
Ze moet meer uren gaan werken dan ze aankan. Ze durft niet te klagen en is bang dat het tegen haar werkt.
wat echt helpt
waar je misschien nog niet aan dacht
Het Centraal Tuchtcollege vond "geen ziekte" na het eerste consult niet verwijtbaar, maar het negeren van de tweede brief van de huisarts wel (CTG 2025:48). Het papier van je eigen arts is dus het moment.
Werknemer met autisme of ADHD, nog aan het werk, krijgt opmerkingen over communicatie en planning; heeft de diagnose nooit verteld, of één keer mondeling.
Er komt een functioneringsgesprek of een verbeterplan, of het tijdelijke contract wordt misschien niet verlengd.
wat echt helpt
waar je misschien nog niet aan dacht
De plicht tot aanpassen begint pas als je het kenbaar maakt; wie dat volgens de rechter niet deed en de noodzaak niet onderbouwde, verloor (Rb. Den Haag 2026:10811). En de wet haalt de kerntaken van je functie niet weg (College 2021-29, niet bindend).
Ruim anderhalf jaar ziek met depressie of PTSS, nog in behandeling of op een wachtlijst.
De keuring komt, en ze is bang dat één gesprek bepaalt wat ze "kan".
wat echt helpt
waar je misschien nog niet aan dacht
Brieven die later over nu gaan, wegen vaak niet (CRvB 2016:3198); een wachtlijst zonder diagnose kostte een vrouw ruim vier jaar procederen (CRvB 2016:3339).
lotgenoten en hulp
Wat het met je leven doet en hoe anderen het op hun werk aanpakten, weten lotgenoten beter dan een jurist.
Ze geven geen juridisch advies over je werkgever of UWV; daarvoor zijn je vakbond, rechtsbijstand of het Juridisch Loket, en Hannah kan je helpen het voor te bereiden.
vaak gevraagd
De meeste vragen gaan over wat je werkgever mag weten, of de bedrijfsarts je gelooft, en of je een aanpassing kunt vragen zonder je diagnose te noemen.
Staat jouw vraag er niet bij? Hannah weet het.
Nee. Je werkgever mag niet vragen wat je hebt of waardoor het komt, en de bedrijfsarts geeft je diagnose, je behandeling en de medische oorzaak niet door. Wel schrijft hij in zijn advies of je werk meespeelt, zoals werkdruk, de verhoudingen of een conflict op het werk. Meer uitleg over de oorzaak alleen met jouw toestemming.
Nee. Volgens de Autoriteit Persoonsgegevens mag je werkgever het ook dan niet vastleggen of delen. Hij mag wel vastleggen of je ziekte samenhangt met een arbeidsongeval.
Je kunt zeggen: "Of het met mijn werk te maken heeft, bespreek ik met de bedrijfsarts." De bedrijfsarts schrijft in zijn advies of je werk meespeelt.
Psychische klachten zie je vaak niet. Een korte brief van je psycholoog, psychiater of huisarts over wat je nu wel en niet kunt helpt. Bij depressie of een angststoornis noemt de richtlijn van de bedrijfsarts samenwerking met je behandelaar "noodzakelijk"; informatie uitwisselen mag alleen met jouw gerichte toestemming.
Ja. Volgens het College voor de Rechten van de Mens is een formele diagnose niet nodig, maar je moet wel aangeven dat je door een langdurige aandoening een beperking hebt, en welke aanpassing je concreet vraagt. Doe dat op papier. Een oordeel van het College is niet bindend: een rechter oordeelt zelf.
Nee, je kunt vertellen wat je nodig hebt zonder autisme of ADHD te noemen. Wel moet je zeggen dat het uit een langdurige aandoening komt, en welke aanpassing je vraagt, anders begint de plicht van je werkgever om aan te passen volgens het College (niet bindend) en de kantonrechter niet.
Nee. Je loon tijdens ziekte hangt niet af van de oorzaak (alleen bij opzet, of bij een gebrek waarover je bij een aanstellingskeuring valse informatie gaf, vervalt het): 70% van je loon, tot een wettelijk maximum; in het eerste jaar minstens het minimumloon (voor je uren). En het opzegverbod kijkt alleen of je ziek bent.
Ja. Je mag een gesprek opnemen waaraan je zelf deelneemt; het vooraf zeggen is netter, niet verplicht. Dezelfde dag kun je mailen hoe je het hebt begrepen.
De wet eist dat je beperkingen een "rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen" gevolg van ziekte zijn. Bij klachten die je niet ziet, rust dat op het gesprek met de verzekeringsarts en op wat je behandelaars toen schreven. Je staat het sterkst met brieven uit de tijd zelf, in je eigen dossier en in je re-integratieverslag.
je diagnose mag bij de bedrijfsarts blijven
Hannah schrijft met je een kort antwoord aan je teamleider, maakt je plan voor de bedrijfsarts en zet je verzoek om een aanpassing op papier, zonder je diagnose te noemen. Gratis, en zonder account.
Gratis en vrijblijvend: stel je vraag aan Hannah hier op de pagina, zonder account.
Hannah is een AI, geen advocaat.
lees ook
